cliche of niet, het is echt zo dat de tijd enorm snel gaat met een kleintje om je heen. Het lijkt nog maar de dag van gisteren dat ze geboren werd en nu is ze al een half jaar oud! En al zoveel gegroeid en zoveel wijzer. We kunnen echt ontzettend giebelen met elkaar. Sofie is een regelrechte knuffelkont en als die mooie lach op d’r gezichtje komt pakt ze iedereen in. Met een steuntje waar ze zich aan vast kan houden kan ze zelfs al zelf staan! De spijltjes van haar bedje, maar ook de bank is daarvoor ideaal, want die is lekker stroef zodat de voetjes niet weg kunnen glippen. In tegenstelling tot wat ik bij het vorige verhaaltje dacht, is het Sofie nog maar 1 keer gelukt om zich om te rollen. Ik denk dat het per ongeluk was, want het is inmiddels alweer een hele tijd geleden en het is niet nog eens gebeurd. Maar we wachten lekker af tot mevrouw het tijd vind om wat meer van de wereld te zien behalve het plafond.


worteltjes1.jpg

Nu Sofie een half jaar is kunnen we ook beginnen met fruit- en groentehapjes. Daar zijn we heel eerlijk al stiekem een beetje mee aan het experimenteren geweest, maar tot nu toe nog niet echt succesvol. De vlekken van het eerste hapje worteltjes zijn nog goed terug te vinden op haar truitje, maar ook peer en banaan ziet ze nog niet echt zitten. Alles wordt met enige vakkundigheid van de tong weer naar buiten gebonjourd. Het enige wat ze wel lekker vindt is IJS! (al dan niet gemengd met pruimensap). Tsja, de appel valt niet ver he! En als ik het voor het kiezen had, dan koos ik ook voor ijs in plaats van suffe wortels, bloemkool of sperzieboontjes :-)

In bad zitten gaat ook steeds beter. Misschien omdat ze dan ook beter kan spelen met d’r eendje. Lekker petsen op het water en door papa gewassen worden (en die ook nat spetteren) is precies het allerleukst. En mams maar foto’s maken!


inbad.jpg