Jullie raden het vast al, het draaien van de buik-beeb is helaas niet gelukt
Om 10 uur vanochtend hadden we een afspraak in het MMC en al dacht ik dat er deze week misschien wel wat beweging in was gekomen, de beeb lag nog precies zoals de vorige keer: in een fijne onvolkomen stuit. Nadat dat geconstateerd was kreeg ik eerst 2 buttons op m’n buik om de hartslag van de beeb te bekijken en eentje om de baarmoederactiviteit te registreren. Die laatste vond ik een beetje een wassen neus, want dat bleek gewoon een suffe druksensor te zijn. Toen zat de sfeer er nog wel een beetje in en heeft Jeroen nog een filmpje gemaakt van me-with-my-belly-buttons. Natuurlijk ben ik weer niet zo handig dat ik dat filmpje meteen kan laten zien, maar Jeroen zal het morgen wel fixen ofzo.
Anyhow, toen was het wachten op dr. Oei (ja echt!!) de gynaecoloog. Die had blijkbaar meer te doen, want pas om kwart voor 12 kwam hij binnen zeilen. Nu had ik me wel al ingesteld op wát pijn, maar toen er met flink geweld een hele vuist door m’n buik heen geperst werd, werd het zelfvertrouwen toch aardig op de proef gesteld… De verloskundige en de inmiddels bekende dr. Oei hebben met z’n 2en wel 3 keer geprobeerd de beeb vooruit of achteruit te laten duikelen, maar alle keren zonder resultaat. Beepie ligt echt muurvast. Het kontje uit m’n bekken tillen ging nog goed, maar om een of andere reden wilde het koppetje niet voor- of achteruit. Vanaf nu sta ik dus definitief onder controle van de gynaecoloog in het ziekenhuis en daar hebben we dan volgende week ook weer een afspraak om te bespreken hoe ik wil gaan bevallen. Erg fijn dat ‘men’ als ‘expert’ ook geen enkele uitspraak doet of advies geeft wat in mijn geval beter zou zijn. Stuitbevalling of keizersnede, het kan allebei, dus kies maar ofzo. Wat heb ik nou aan die lui?? Erg fijn allemaal…





En gisteren heb ik ook nog een goede marktplaats-slag geslagen. Daar stond een advertentie voor een stevig wit bedje en matras voor maar 20 euro. Er stond wel dat er wat beschadigingen op zaten, maar voor 20 euro dacht ik geen bult te kunnen vallen. Dus gisteren gebeld en ‘s avonds meteen langs gegaan. Het bedje zag er heel goed uit, dus we (eigenlijk de meneer die hem verkocht) heeft hem uit elkaar gedraaid en in de sjoo geladen. BLIJ BLIJ BLIJ! Een likje verf hier en daar en het ding ziet er weer als nieuw uit. Nu nog een leuke commode op de kop zien te tikken en een beetje grote kast en dan zijn we al compleet!
Oh en natuurlijk nog een beeb-update. Vorige week heeft Jeroen weer een nieuwe foto gemaakt, dus die stamt uit het week 23 tijdperk. Ik voel nu elke dag gestamp en geduw, dus er zit volop leven in. Soms lijkt het net alsof ik er al een beetje contact mee kan maken. De beep ‘zwemt’ wel eens naar m’n hand toe als ik die op m’n buik leg. Dan komt er echt een bobbel omhoog. Superleuk, maar natuurlijk als ik het aan Jeroen wil laten zien gebeurt er niks!

En ja tot slot toch nog even een beeb update. Jeroen heeft weer een nieuwe foto van m’n buik gemaakt en ik heb voor de gelegenheid maar even dezelfde kleren aangetrokken als vorige keer. Nu dacht ik dat je nog niets kon zien, maar ik begin toch al een beetje uit te dijen. Gelukkig (nog) niet in het gewicht, ik ben zelfs na mijn ziek zijn vorige week 2 kilo afgevallen, maar bij het vergelijken met de vorige foto zie je toch al wat verschil. Leuk om te zien 

Die halen urine op van vrouwen die net zwanger zijn omdat daar een hormoon in zit wat gebruikt wordt om medicijnen voor vrouwen te maken die moeilijk zwanger raken. Aangezien ik die vrouwen erg graag wil helpen doe ik daar graag aan mee. Ze zullen me ergens volgende week wel bellen. Ik heb het idee om elke maand een fototje van m’n buik te maken. Dus vanavond heeft Jeroen de eerste gemaakt. Het zal straks wel grappig zijn om te zien hoe m’n buik groeit. Nu is er in ieder geval nog helemaal niets van te zien. Dus die bobbel die je ziet is gewoon vet 