Een mijlpaal hoor! Ik was nog maar net thuis en zag al dat mijn dochter vanwege de warmte alleen nog in luier rondliep. Toen ik echter even met mama de dag aan het doornemen was, hoorden we ineens “potje..!” en stond Sofie trots in haar potje te kijken. Ik ben toen maar eens even poolshoogte gaan nemen en – YES – ze had haar eerste plasje in de pot gedaan! 1 (nou ja, bijna 2) jaar en nu al begonnen met zindelijk worden, dat belooft wat!

omdat ik de hele tijd vergeet hoe ver ‘we’ al zijn met de nieuwe beep, bij deze een handigheidje zodat ik het niet meer de hele tijd zelf hoef te berekenen (dank aan Iris!). Natuurlijk ook handig voor iedere blog-lezer die eigenlijk wel benieuwd was, maar het niet durfde te vragen

En inmiddels heb ik die afteller maar vervangen door een nieuwe om bij te houden hoe oud Tim al is 

Even kort tussendoor een ‘shot’ van de tuin die bijna klaar is:

Van Grasbloem 51

Ik was net op tijd met de foto nemen, want hierna brak er een zwaar onweer los; goed voor de plantjes!

Voor wie nog wat wil nagenieten van onze trouwdag heb ik een boel foto’s in het album gezet. En natuurlijk een kleine sneak hier

Een Wordle van onze blog:

Het is wel duidelijk waar het bij ons meest om gaat

Vanochtend lag er een brief voor Jeroen in de bus van de Postbank. Of hij even contact op wilde nemen met hun omdat er ‘verdachte’ transacties hadden plaatsgevonden met zijn creditcard. Nu is Jeroen wel een vaste gebruiker van zijn creditcard (vooral in de parkeergarage!) dus hij vermoedde nog niet dat criminelen hebben geprobeerd voor meer dan 5000 euro van zijn creditcard af te halen!! En het erge eraan is, het was geprobeerd in… Italie! We hebben even teruggetraceerd waar zijn card dan ‘geskimmed’ moet zijn en dat was hoogstwaarschijnlijk bij een tankstation bij Rome. Daar was zo’n piepo die je kar volgooit en dan met jouw kaart naar zo’n kotje wandelt en dan terugkomt met het bonnetje dat je dan nog moet ondertekenen. Als naieve toerist hebben we toen helemaal geen vermoeden gehad dat Jeroen zijn kaart dus in de handen van een crimineel meegaf en is er op 30 december verschillende keren geprobeerd om hem heeeel veel geld afhandig te maken. Balen dat dat voor ruim 800 euro nog gelukt is ook. In dit geval is dat dus balen voor de Postbank want tegen fraude ben je verzekerd en moeten zij achter de dieven aan en kost het Jeroen dus niets. Maar in ieder geval flink hulde voor de Postbank dat ze je uitgaven zo in de gaten houden. Privacy-wise is het natuurlijk niet echt verantwoord, maar in dit geval wel erg fijn!

Sja, al met al is het dus even schrikken en het kost je een beetje raar gevoel in je buik dat je indirect bestolen bent. Normaal hoor je zoiets alleen op tv en denk je ‘ach dat overkomt mij niet’, maar niets is minder waar en hier dus maar een open deur: laat je creditcard nooit los!

wat zeg ik, loopt, ze banjert al de hele kamer rond!! En snel dat ze is! Ongeveer 2 weken geleden zette ze haar eerste voorzichtige stapje helemaal los, maar sinds dat eerste stapje is ze pijlsnel vooruit gegaan en nu kan ze de hele kamer doorkruisen zonder met haar handjes de vloer te raken. Waggelend met haar kontje en met haar handjes in de lucht ziet het er natuurlijk erg schattig uit en papa en mama zijn beretrots dat begrijpen jullie wel! We denken dat het stoeltje van de collega’s van Jeroen een grote bijdrage heeft gehad aan het stap-avontuur van Sofie. Het is echt een ideaal ding om mee rond te stappen en tegenwoordig verzamelt Sofie ook allemaal dingen die ze dan op het stoeltje legt en er dan weer mee verder stapt.

En de trap op dragen hoeft niet meer want als een behendig aapje staat ze binnen no-time bovenaan de trap te grijnzen. De trap af is nog even moeilijk, maar een paar treden komt ze toch al op eigen kracht weer omlaag. Voor haar eerste verjaardag heeft Sofie van opa en oma een superduper loopfiets gekregen en die is me toch een partij interessant! Erop zitten gaat nog niet zo goed want hij is nog een tikkie te hoog, maar met de fiets aan de hand hobbelt ze een eind door de kamer heen. Een groot succes is ook de poppenbuggy van ome Wim en tante Sien want daar past Sofie zelf nog in! High-speed door de kamer crossen is echt geweldig! Het loopstokkie met de bij en de kraaltjes van tante Manon en ome Rene heeft Sofie nog niet zo door ondanks het goede voorbeeld van nichtje Bente De kraaltjes zijn wel erg lekker want daar moet doorlopend aan gesabbeld worden. En boekjes lezen doen we ook tegenwoordig, gestimuleerd door de andere opa en oma! Het blad-omslaan is tot nu toe nog wel het interessantste deel van het voorlees-festijn, dus een samenhangend verhaal wordt het meestal niet, maar het begin is er!

En de foto’s/filmpjes om bovenstaande even wat op te leuken komen natuurlijk nog

We zijn weer terug van onze huwelijksreis uit Rome en het was echt fantastisch! Jeroen en ik hebben als vers echtpaar genoten van al het moois wat in Rome te zien is en we hebben natuurlijk alle hotspots en tourist-traps wel gehad (en daar zijn ook foto’s van in het webalbum) maar ook Sofie heeft er zeker wel van genoten. Het zwembad was natuurlijk haar favoriet waar ze aan de hand van haar italiaanse vriendinnetje Gisela lekker kon rondstappen.

We zijn natuurlijk bij het Colosseum geweest en het Forum Romanum, maar het Pantheon was het onderdeel wat wel als eerste grote indruk maakte op ons. Wat een indrukwekkend gebouw is dat. De Sint Pieter was daarna nog eens de overtreffende trap! Allemaal goud en marmer overal en natuurlijk beelden beelden beelden en schilderijen. Echt superwauw. En Sofie en ik hebben zelfs de voet van het bronzen beeld van Petrus aangeraakt. Normaal zijn we niet zo van het bijgeloof, maar volgens de verhalen brengt dat geluk en dat willen we natuurlijk wel! Die voet was overigens echt al helemaal afgeschuurd, dus meer mensen willen dat gelukje niet mislopen

Na het bezoekje aan de Sint Pieter zijn we ook nog door het Vaticaans museum gewandeld, op zoek naar de Sixtijnse Kapel, volgens ons Rome-boekje HET kunstwerk dat je echt gezien MOET hebben. Je mag er dan ook geen foto’s van maken, maar Jeroen heeft toch stiekem de camera even naar boven gericht voor een kiekje van het beroemde plafond.

Ook zijn we naar Tivoli geweest, een naburig dorp. Daar was het zogenaamde Villa d’Este met een echt magnifieke tuin. Heel veel mooie fonteinen en vooral erg veel trappen. Toen Sofie bezig was met haar middagdutje in de Bugaboo was dat iets minder praktisch, maar we zijn inmiddels professioneel geraakt in het horizontaal-Bugaboo-trap-op-en-af-tillen. Zelfs de metro in Rome is voor ons geen enkel probleem meer!

En afgelopen donderdag heeft Sofie ook op de camping samen met papa en mama haar eerste verjaardag gevierd! We hadden een mooie slinger aan de tent gehangen en een heel mooi kaarsje op een lekkere citroencake gezet! Sofie wilde zelfs geen stukjes cake maar gewoon een hele punt in d’r kleine bekkie proppen! Ze heeft sowieso een heel nieuw menuutje kunnen proberen met vooral veel pasta met tomatensaus en natuurlijk pizza! Dat ging er verbazend snel in, dus papa en mama zullen daar thuis ook wel eens mee gaan experimenteren. Lekker hoor zo’n vakantie in Italie! Ik kan het iedereen aanraden!

Wij zijn getrouwd!

En hoe, we hadden ondanks de sombere weersvoorspellingen een perfecte dag, de zon precies op de goede momenten dus hebben denk ik geluk gehad. Angelique zag er prachtig uit, Sofie was in een bijpassend door mama zelfgemaakt jurkje en ik mocht er ook best wezen dacht ik..! Met onze 007-bolide hebben we met een brede grijns rond kunnen toeren en fijn naar zwaaiende mensen teruggezwaaid

Het feest was ‘s avonds superrrrgezellig en volgens mij heeft iedereen zich prima vermaakt, wij in elk geval wel! Ik was zelf mijn stem helemaal kwijt, maar wat maakt het uit. Iedereen die er was: dankjewel voor de fantastische dag en alle mooie cadeaus. Nu nog maar even op de bank neerploffen naast mijn kersverse vrouw en straks maar weer vroeg naar bed. Welterusten!

Zo, effe uitblazen… in ons airconditioned huisje!

Gisteren hadden we het he-le-maal gehad met dat jungle-weer hier in 040 en zijn we naar de lokale doehetzelverij getogen om ons op een lugbehandeling* te trakteren.

Staan wij daar net de gigantische kartonnen doos op de winkelwagen te hijsen, begint het golfballen te hagelen (althans, zo klonk het). Dus toch maar even langs de kassa en en passant 15% i.p.v. van 10% korting gekregen (het was voor de kassajuffrouw zeker ook te warm) en daarna met Sofietje op het zitje van de winkelwagen naar de Clio gespoed!

De bui was inmiddels aangezwollen tot moessonachtige proporties maar gelukkig was het nog steeds lekker warm dus eigenlijk wel lekker Toen was het RENNEN naar de auto, Sofie met één vloeiende beweging in de autostoel gezwierd en met onze McGuyver skills hebben we de doos in de achterbak weten te fixeren (nou ja, niet te hard optrekken want anders lag ie waarschijnlijk op straat).

lugbehandeling

Thuisgekomen is Angelique als een haas naar binnen gerend – kwam buurman Twan nog even zijn autoruiten dichtdraaien om geen aquarium van zijn auto te maken. Hij schreeuwde nog door de slagregen dat hij via hun en ons dak (!) en onze dakterrasdeur binnen heeft kunnen komen, ons zonnescherm heeft dichtgedraaid en de dakterrasdeur ook maar even dicht had gedaan (Twan +1).

Daar kwam Angelique weer aangehold met een regenpak aan en een regenjas voor mij; konden we eindelijk ons voertuig veilig droog verlaten met Sofietje onder de jas verstopt en tussen de blikseminslagen en langsrazende tornado’s** konden we binnen geraken..! Pfoe…

Ja en toen maar die airco uitgepakt en aangesloten en gewacht tot het buiten weer warm en benauwd werd; hij doet het inmiddels prima, welterusten

* Afrikaans vir beginners
** werkelijke gebeurtenissen kunnen lichtelijk afwijken, red.